نحوه خواندن آزمایش ادرار

نحوه خواندن آزمایش ادرار

انتشار : ۱۰ تیر ۱۳۹۹ - ۰۵:۳۵ زمان مطالعه : 4 دقیقه
سرویس مجله - ادرار یک ابزار مهم برای غربالگری و تشخیص است ، اما متخصصان بهداشت باید بدانند که چگونه آزمایش را انجام دهند و نتایج را به درستی تفسیر کنند تا مفید باشد.

تجزیه و تحلیل ادرار فرد می تواند یک روش مفید برای تشخیص یا رد برخی از بیماری ها و عفونت ها باشد. برای تشخیص دقیق ، آزمایش باید به درستی انجام شود و نتایج به درستی تفسیر شود. 

بیش از 100 آزمایش مختلف از طریق ادرار قابل انجام است. آزمایش ادرار معمولی معمولاً شامل موارد زیر است:

Color : بسیاری از موارد بر رنگ ادرار تأثیر می گذارد از جمله تعادل مایعات ، رژیم غذایی ، داروها و بیماریها ، رنگ تیره یا روشن ادرار به شما می گوید چه مقدار آب در آن وجود دارد. مکمل های ویتامین B می تواند ادرار را زرد روشن کند. برخی از داروها ، توت سیاه ، چغندر ، ریواس یا خون در ادرار می توانند ادرار را به رنگ قرمز تغییر دهند.

Clarity : ادرار معمولاً واضح و شفاف است. باکتری ها ، خون ، اسپرم ، کریستال ها یا مخاط می توانند ادرار را ابری جلوه دهند.

Odor : بوی ادرار خیلی قوی نیست ، اما بوی طبیعی به دلیل وجود اسید وولاتل است و بوی شبیه به فندق دارد. برخی از بیماری ها باعث تغییر بوی ادرار می شوند. به عنوان مثال ، عفونت با باکتری E. coli می تواند بوی بد ایجاد کند ، در حالی که دیابت یا گرسنگی می تواند بوی قوی و شیرین و گاهی میوه ای داشته باشد.

Specific gravity : این مقدار مواد موجود در ادرار را بررسی می کند. همچنین نشان می دهد که کلیه ها چگونه مقدار آب موجود در ادرار را متعادل می کنند. هرچه وزن مخصوص بیشتر باشد ، مواد جامد بیشتری در ادرار وجود دارد. هنگامی که مایعات زیادی می نوشید ، کلیه های شما ادرار را با مقدار زیادی آب موجود در آن ایجاد می کند، که وزن مخصوص کمی دارد. هنگامی که مایعات نمی نوشید ، کلیه های شما ادرار را با مقدار کمی از آب در آن ایجاد می کنند ، که از وزن مخصوص بالایی برخوردار است.

نحوه خواندن آزمایش ادرار

تفسیر آزمایش ادرار

pH : علامت pH اندازه گیری میزان ادرار اسیدی یا قلیایی (پایه) است. pH ادرار 4 به شدت اسیدی است ، 7 خنثی است (نه اسیدی است و نه قلیایی) و 9 به شدت قلیایی است. گاهی اوقات pH ادرار تحت تأثیر برخی از اقدامات درمانی قرار می گیرد. به عنوان مثال ، پزشک ممکن است به شما دستور دهد که چگونه ادرار خود را به صورت اسیدی یا قلیایی نگه دارید تا از ایجاد برخی از انواع سنگ کلیه جلوگیری شود .

Protein: پروتئین به طور معمول در ادرار یافت نمی شود. تب ، ورزش سخت ، بارداری و برخی بیماری ها ، به ویژه بیماری کلیوی ، ممکن است باعث شود پروتئین در ادرار قرار بگیرد.

Glucose : گلوکز نوعی قند موجود در خون است. به طور معمول گلوکز در ادرار بسیار کم یا ناچیز است. وقتی قند خون بسیار بالا باشد ، مانند دیابت کنترل نشده ، قند به داخل ادرار می ریزد. گلوکز در صورت آسیب دیدن کلیه ها یا بیماری در ادرار قابل مشاهده است.

Nitrites : باکتری هایی که باعث عفونت ادراری می شوند (UTI) آنزیمی را ایجاد می کنند که در ادرار نیترات را به نیتریت ها تغییر می دهد. نیترات در ادرار نشان می دهد که ممکن است یک عفونت ادراری وجود داشته باشد.

Leukocyte esterase (WBC esterase): لکوسیت استراز، گلبول های سفید خون [WBCs] ) را در ادرار نشان می دهد. WBCs در ادرار ممکن است به معنای وجود عفونت ادراری باشد.

Ketones : هنگامی که چربی برای انرژی تجزیه می شود ، بدن موادی به نام کتون (یا اجسام کتونی) ایجاد می کند و این مواد به ادرار منتقل می شوند. مقادیر زیاد کتون در ادرار ممکن است به معنای یک وضعیت بسیار جدی (کتواسیدوز دیابتی) باشد. رژیم کم قند و نشاسته (کربوهیدرات) ، گرسنگی یا استفراغ شدید نیز ممکن است باعث شود کتونها در ادرار وجود داشته باشند.

نحوه خواندن آزمایش ادرار

اصطلاحات آزمایش ادرار 

آنالیز میکروسکوپی :

در این نوع آزمایش ، ادرار در یک دستگاه مخصوص (سانتریفیوژ) می چرخد بنابراین مواد جامد (رسوب) در پایین حل می شوند. رسوب بر روی یک اسلاید پخش شده و در زیر میکروسکوپ بررسی شده است. مواردی که ممکن است در این اسلایدها دیده شود عبارتند از:

Red or white blood cells : سلولهای خونی به طور عادی در ادرار یافت نمی شوند. التهاب ، بیماری یا صدمه به کلیه ها ، حالب ها ، مثانه یا مجرای ادرار می تواند باعث ایجاد خون در ادرار شود. ورزش شدید مانند دویدن ماراتن نیز می تواند باعث ایجاد خون در ادرار شود. گلبولهای سفید ممکن است نشانه عفونت یا بیماری کلیوی باشد.

Casts : سیلندرها در مجاری لوله های کلیوی شکل می گیرند و به دلیل اینکه در مجراها به شکل قالب لوله ها در می آیند به نام (سیلندر = استوانه) خوانده می شوند. سپس سیلندرها در ادرار سرازیر می شوند. سیلندرها می توانند از گلبول های قرمز یا سفید ، مواد مومی یا چربی یا پروتئین ساخته شوند. سیلندرها در ادرار می تواند نشان دهد چه نوع بیماری کلیوی ممکن است وجود داشته باشد.

Crystals : افراد سالم اغلب تنها چند کریستال در ادرار خود دارند. تعداد زیادی کریستال یا انواع خاصی از کریستال ها ممکن است بدان معنی باشد که سنگ کلیه وجود دارد یا مشکلی در  سوخت و ساز بدن وجود دارد.

Bacteria, yeast cells یا parasites : به طور عادی هیچ باکتری ، سلول مخمر یا انگل در ادرار وجود ندارد. اگر این موارد وجود داشته باشد ، می تواند به معنای عفونت باشد.

Squamous cells : وجود سلولهای سنگفرشی ممکن است به این معنا باشد که نمونه به اندازه نیاز خالص نیست. این سلول ها به این معنا نیست که مشکل پزشکی وجود دارد ، اما ممکن است پزشک از شما بخواهد نمونه ادرار دیگری بدهید.

منبع : بیتوته

بیشتر بخوانید